Haloterapija

Haloterapija u bukvalnom prevodu bi značila slana terapija, a potiče od grčke riječi halos što znači so. Još u davna antička vremena stari Grci su otkrili da rudnici soli i slane špilje imaju dobar uticaj na disajne probleme. Rudari u rudnicima soli nisu oboljevali od plućnih bolesti pa

SAZNAJ VIŠE

Biorezonantna terapija

BICOM ( BIološki COMpjuter ) je sofisticiran bio-rezonantni (vibraciona terapija) aparat za liječenje koji sadrži preko 400 terapeutskih programa. Elektromagnetna informacija dobija se od tijela preko neke od brojnih elektroda, modifikuje se i vrać

SAZNAJ VIŠE

Alergije

Šta je to alergija? Riječ alergija dolazi iz grčkog jezika i znači drugačiji (alos). Na prelazu 19. u 20. vek bečki pedijatar Felix von Pirquet je prvi upotrijebio pojam alergija i to je objasnio: "Alergija je drugačije reagovanje organizma na neku sup

SAZNAJ VIŠE

Test intolerancije

1. Da li Vam se tjelesna težina poveća za kratko vrijeme? 2. Da li ste povremeno neobjašnjivo depresivni? 3. Da li patite od zapušenog nosa, kijanja, curenja nosa? 4. Da li patite od zatvora ili dijareje? 5. Da li ste pospani posle jela? 6. Da li imate crvenilo kože, svrab, astmu? 7. D

SAZNAJ VIŠE

O slanoj sobi

Slana soba je imitacija prirodne slane pećine (obložena solju sa svih strana – oko 2,5 tone kamene soli ) čija je mikroklima ljekovita. Dodatnim doziranim uduvavanjem najfinijih čestica kamene soli ,putem halogeneratora, terapeutski efekti se mogu povećati za određene bolesti. Vazduh u sl

SAZNAJ VIŠE

Test intolerancije

1. Da li Vam se tjelesna težina poveća za kratko vrijeme?

2. Da li ste povremeno neobjašnjivo depresivni?

3. Da li patite od zapušenog nosa, kijanja, curenja nosa?

4. Da li patite od zatvora ili dijareje?

5. Da li ste pospani posle jela?

6. Da li imate crvenilo kože, svrab, astmu?

7. Da li zadržavate tečnost, otičete?

8. Jeste li hronično umorni?

9. Da li imate bolove u stomaku?

10. Da li ste često prehlađeni?

11. Da li imate migrene, glavobolje?

12. Da li se nadimate posle jela?

 

Svaki pozitivan odgovor ukazuje na mogućnost postojanja intolerancije. Ako imate 4 i više pozitivnih odgovora, intolerancija je skoro izvjesna.

Nabrojane tegobe su samo manifestacija trpljenja organizma i u većini slučajeva vezane su za intoleranciju na hranu.


Po čemu je ovakav pristup problemu ishrane - izuzetan?

• lako je dostupan

• predstavlja krajnje jednostavan način samopomoći

• zavisi isključivo od odluke pojedinca

• potrebno je samo misliti o tome, prepoznati i ukloniti uzrok


ALERGIJA NA HRANU

Alergija je izmjenjen, neuobičajan i neodgovarajući odgovor organizma na različite materije. Nastaje kao posljedica senzibilizacije (povećane osjetljivosti) i pojačane aktivnosti imunog sistema. Faktori koji mogu izazvati alergiju (hrana, poleni, kućna prašina, produkti i delovi životinja, hemikalije, lekovi, sintetički materijali i dr.) nazivaju se antigeni ili alergeni a materije koje organizam stvara u procesu senzibilizacije kao odgovor na antigene nazivaju se antitijela. Antitijela su po svom sastavu belančevine - imunoglobulini.

Ako želimo da najjednostavnije predstavimo mehanizam alergije, to bi izgledalo ovako: u uobičajenim okolnostima, antigeni bivaju inaktivisani antitelima u vidu antigen-antitijelo kompleksa koje zatim ćelije zadužene za fagocitiozu “usisaju” i razgrade.

U alergijskoj reakciji organizam se “brani” od pojedinih sastojaka hrane tako što stvara ogromnu količinu antitijela. Pri reakciji antigen-antitijelo, aktiviraju se i ćelije koje produkuju histamin i druge hemijske supstance – medijatore odgovorne za razvoj ozbiljnih kliničkih manifestacija alergije


BRZA I ODLOŽENA ALERGIJA NA HRANU

Površina tankog crijeva čoveka može da se uporedi sa površinom malog fudbalskog terena. Jedna od glavnih uloga tankog crijeva je uloga barijere izmedju unijetih stvari i unutrašnje sredine organizma, neka vrsta unutrašnje kože. Čuvar unutrašnje kapije jeste imuni sistem čoveka.

Hrana kao napadač

Alergija na namirnice se razvija kada je imuni sistem ne prepoznaje kao korisnu supstancu, nego kao neprijatelja. Ovo se može desiti u dva slučaja:

● Namirnica sadrži protein koji organizam ne podnosi (urođeni ili stečeni poremećaj). Primjer: nepodnošenja glutena, koji je sastavni dio nekoliko žitarica (pšenica, raž, ječam, ovas)

● Prisutna velika propustljivost crijeva (abnormal leaky) kao posljedica prekomjerne upotrebe alkohola, antibiotika, crijevnih infekcija, stresa ili fizičkog napora itd.

Veliki proteinski molekuli, kao i nedovoljno razgrađena hrana prolaze nesmetano kroz barijeru crijeva u krvotok a imuni sistem reaguje na njih kao na neprijatelje, tj. krece u napad na više frontova.

Dvije najčešće alergijske reakcije su brza i odložena, koja je mnogo rasprostranjenija.

Brza alergijska reakcija na hranu (IgE)

Najpoznatija forma alergije na hranu koja uključuje familiju imunoglobulina E (IgE) poznata je kao tip 1 (brza, atopijska alergija). Javlja se posle nekoliko sekundi do 2h nakon kontakta sa alergenom. Smatra se klasičnom jer je dobro izučena, a njene reakcije su brze i očigledne. Pacijenti je i sami prepoznaju i maksimalno se trude da izbegnu kontakt sa njenim izazivačem.

Klasični simptomi brzih alergijskih reakcija

Brza alergijska reakcija se najčešce ispoljava sa kožnim, crijevnim i disajnim simptomima: crvenilo, urtikarija, ekcem, mučnina, povraćanje, grčevi u stomaku, proliv, kašalj, bronhijalne opstrukcije, curenje kosa. Intenzitet i učestalost reakcije varira od osobe do osobe. Na vrhu skale intenziteta je razvoj anafilakse (krajnje preosetljivosti organizma), koja može dovesti i do smrtnog ishoda.

Odložena alergijska reakcija na hranu (IgG)

Alergijska reakcija koja je vezana za prekomjernu produkciju imunoglobulina G (IgG) je mnogo češća. Smatra se da od nje pati 1/3 populacije, ali po nekim autorima taj procenat se penje i do 70%.

Poznata je i kao tip 3. alergijske reakcije. Antitijela se vezuju direktno za alergene iz hrane, formiraju imuni kompleks i direktno ulaze u krvotok. Imuni sistem šalje što više specijalnih celija (fagociti) za borbu sa imunim kompleksima. Taj proces traži vreme i simptomi se javljaju od 2h do nekoliko dana posle uzimanja alergena. Odložena reakcija se pože pojaviti na bilo kom organu ili tkivu organizma, potencijalno izazivajući preko 100 vrsta bolesti ili patoloških stanja. Sledi moguća lista stanja izazvanih ili pogoršanih IgG alergijom na hranu.


BOLESTI I POREMEĆAJI POVEZANI S ALERGIJOM NA HRANU

Ideja je sledeća: mnogi simptomi, bolesti i patološka stanja koja naizgled nemaju ništa zajedničkog, zapravo imaju jedan zajednički imenitelj, a to je konzumiranje namirnica koje organizam ne podnosi, tj. reakcija intolerancije na njih. Intolerancija na hranu je taj činilac koji povezuje npr. gojaznost, ekcem i depresiju, a mogu se nabrojati još mnoge takve kombinacije.

Primjeri:

GOJAZNOST I ZADRŽAVANJE TEČNOSTI

Kako intolerancija na hranu izaziva zadržavanje tečnosti u organizmu i koji je mehanizam kojim dovodi do povećanja telesne težine?

Imunološki odgovor kod reakcije intolerancije povezan je sa oslobađanjem histamina, supstance koja izaziva veću propusnost najmanjih krvnih sudova - kapilara. Kao posledica toga, vojska našeg imunog sistema izlazi iz krvnih sudova u tkiva, a nju prati i tečna komponenta. Tečnost se zadržava u tkivima danima i nedeljama. Ako unosimo neodgovarajuću namirnicu nekoliko puta dnevno, taj se proces stalno odigrava i pacijent postaje “prepun vode” (water logged ). Imunološka reakcija dovodi i do disbalansa u produkciji prostaglandina (supstance slične hormonima), koji sa svoje strane isto dovodi do zadržavanja vode i nadimanja u crijevnom traktu tako da se problem produbljuje.

U alergijskoj reakciji se oslobadja veća količina jedne supstance koja smanjuje odgovor na insulin (hormon koji reguliše metabolizam šećera), pa nastaje i metabolički poremaćaj koji dovodi do porasta tjelesne težine.

Kod ponavljanih alergijskih opterećenja, imunokompleksi stalno kruže krvotokom. Jetra kao i njena detoksikaciona funkcija budu onda maksimalno opterećeni u naporima da uklone nepoželjne supstance. Kada opterećenje jetre postane prejako, organizam počinje da pakuje toksične materije na najmanje štetno mesto – u masne ćelije. Kada se masne ćelije prepune toksinima, njihova sposobnost da metabolišu masnoću znatno opada. Nastaje zadržavanje masnoće u ćelijama, tjelesna težina raste i postaje sve teže da se višak kilograma skine.Opisani imunološki i metabolički poremećaji nesumnjivo vode u hronični zamor.


DJECA I ALERGIJE NA HRANU

Djeca su najjasniji pokazatelj da način života i ishrane u 21. veku rezultira povećanjem alergija. Dječije alergije su uzročnik mnogih bolesti dječijeg doba: od upale uva do opadanja pažnje i hiperaktivnosti (ADHD)

ADHD sindrom je postao skoro svakodnevna pojava. Statistike u Britaniji govore da bi broj nedijagnostikovanih ili na pragu dijagnoze, mogao biti gotovo ¼ miliona djece ispod 17 godina. U SAD je taj broj dostigao oko 3 miliona.

Još ne postoje klinički i laboratorijski testovi za preciznu dijagnostiku i potvrdu ove bolesti. Dijagnoza se zasniva na posmatranju i detekciji nedostatka pažnje, hiperaktivnosti i impulsivnosti tako ozbiljnoj da umanjuje djetetovu sposobnost za normalnim funkcionisanjem.

Mnoga od te djece su na medikamentnoj terapiji sa ciljem usmeravanja pažnje, smirenja i boljim radom u školi. U mnogim medicinskim krugovima ignorisana je ideja o povezanosti tog poremećaja sa intolerancijom na hranu. U studiji doktora Egera Josefa i kolega sa univerziteta u Minhenu, navodi se primer kada je 76 djece sa težim oblikom ADHL, stavljeno na strogu hipoalergensku dijetu. Rezultati su bili zapanjujući: Poboljšanje stanja je bilo uočljivo kod 82% djece, ¼ se potpuno oporavila, a i djeca koja nisu imala ADHL, značajno su popravila svoje stanje. Evo rezultata:

Simptomi
Broj djece


prije dijete
na dijeti
asocijalno ponašanje
32
13
glavobolje
48
9
epilepsija
14
1
stomačni bolovi i problemi
54
8
hronični rinitis
33
9
bolovi u nogama
33
6
crvenilo kože
28
9
afte
15
5

 

46 namirnica je bilo optuženo kao izazivači alergijskih smetnji.

Soja, kravlje mlijeko, pšenica, grožđe, čokolada, narandže, jaja i kikiriki su bili najčešće pozitivni.

U ranim devedesetim, dr Josef Eger je u jednoj od najpoznatiji dječijih bolnica u Londonu (Ormond Street Hospital), napravio studiju sa 21 djetetom koja su imala migrenu, bila hiperaktivna i imala noćno mokrenje. Ispitano je na koje namirnice svako dete reaguje alergijski i iste su isključene iz ishrane.

Rezultati su bili sledeći: noćno mokrenje i ostali problemi su prestali kod polovine djece, a smanjili su se kod petoro.

Biohemijski, imunološki i metabolički poremećaji koji stoje u osnovi i drugih simptoma i bolesti, a povezani su sa intolerancijom na hranu – dobro su proučeni i navode na zaključak da dijagnostika intolerancije i eliminaciona dijeta ne treba da bude poslednji, nego prvi korak u terapeutskom lancu.

 

NAMIRNICE KOJE IZAZIVAJU NAJČEŠĆE REAKCIJE INTOLERANCIJE

Razvoj alergije na hranu je u potpunosti individualan. Nakon tri decenije i posle hiljade uradjenih IgG testova, zaključak je, medjutim, da određena hrana češće izaziva alergijske reakcije od drugih. Ova činjenica ne negira nutritivne kvalitete tih namirnica. Njen značaj je u tome da ona kod pojedinca izaziva raznovrsne simptome i poremećaje koji se na jednostavan način mogu riješiti eliminacionom dijetom.

Svako može razviti alergiju na hranu koju najčešće konzumira, ukoliko je digestivni sistem propustljiviji, što rezultira prodorom nedovoljno razgrađenih supstanci hrane u krvotok.

Slijedi spisak 20 najčešćih alergena:

1. kravlje mlijeko

2. pšenica

3. gluten iz pšenice, raži, ječma

4. kvasac

5. bjelance

6. indijski orah

7. žumance

8. bijeli luk

9. soja

10.brazilski orah
11. badem

12. kukuruz

13. lješnjak

14. ovas

15. sočivo

16. kivi

17. ljuta paprika

18. susam

19. suncokret

20. kikiriki

 

DIJAGNOSTIKA INTOLERANCIJE

Postoji više metoda za otkrivanje intolerancije na hranu. Jedne spadaju u kategoriju imunoloških analiza, dosta su skupe i teže dostupne. Druge su bazirane na odredjivanju vibracionog sklada ili nesklada između organizma i namirnica. Nesklad = intolerancija. Zapravo se radi o dijagnostikovanju iste pojave sa dva različita aspekta.

• Imunološka dijagnostika bazirana je na određivanju nivoa specifičnih antitela (IgG) u odnosu na pojedine proteine iz namirnica.

• Vibratorne metode pripadaju alternativnom pristupu u lečenju i dijagnostici, priznatim u mnogim zemljama Evrope i svijeta.

 

BIOREZONANTNA TERAPIJA (jedna od metoda koja se koristi za dijagnostiku i terapiju alergija na hranu u našoj zemlji)

Nastala u Institutu Regumed u Minhenu, biorezonantna terapija se primenjuje širom Evrope preko 30 godina, a u našoj zemlji od 2006. godine.

Svaki organizam posjeduje potpuno specifičnu, individualnu oscilatornu šemu koju slobodno možemo zvati “lična elektromagnetna karta”. Ona sadrži zdrave (kontrolne) i patološke (interferentne) oscilacije. Zdrave oscilacije kontrolišu fiziološke procese, a patološke ih ometaju. Organizam sa svojim urođenim regulatornim mehanizmima, u stanju je da sam neutrališe patološke talase do određenog nivoa i da održava svoju energetsku ravnotežu, koja je preduslov zdravlja. Kada, međutim, patološki talasi preuzmu prevlast nad fiziološkim ili u situaciji kada dođe do pada vlastitih regulativnih snaga, dinamička ravnoteža se narušava i pokreće se lančana reakcija u kojoj se patološki proces sa biofizičkog nivoa prenosi najprije na biohemijski, zatim ćelijski i na kraju organski nivo. Tako nastaje bolest.

Hrana sa svojim specificnim vibracijama moze preuzeti ulogu patološkog (interferentnog) upliva na energetsko polje čoveka, blokirajući njegove samoregulatorne mehanizme. Odstranjivanje neodgovarajuće namirnice iz jelovnika samo je jedan, vrlo jednostavan i dostupan, način da se ti mehanizmi deblokiraju i da se dopusti organizmu da sam prepozna i savlada postojeću problematiku. U krajnjoj mjeri to dovodi do ublažavanja ili nestanka simptoma.

 

ŠTA DALJE?

Kada se utvrdi koje namirnice ne odgovaraju, isključuju se iz ishrane najkraće u intervalu od 3 meseca. Za 2 do 3 nedelje vidljiva su poboljšanja, a kroz 3-4 meseca i puni efekat. Sa takvom ishranom organizam dobija ono što mu je potrebno, usklađen je i želja za prekomjernim količinama hrane nestaje. Nije potrebno da se mjeri gramaža obroka niti bira način spremanja. Nakon dovoljne pauze i postignutog efekta, uz konsultaciju s ljekarom, može se u kontrolisanim količinama uzimati i zabranjena hrana.

 

 


Džuboks
Yanni%20-%20True%20Nature.mp3
Yanni%20-%20Once%20Upon%20A%20Time.mp3
Yanni%20-%20Nostalgia.mp3
Kako ocjenjujete naš novi sajt?





| + - | RTL - LTR